İBB'ye yönelik soruşturma kapsamında tutuklu bulunan Buğra Gökce, cezaevi sürecini anlattığı paylaşımında her gün özgürlüğüne biraz daha yaklaştığını vurguladı.
İstanbul Planlama Ajansı Başkanı ve şehir plancısı Buğra Gökce, soruşturma kapsamında tutukludur. Sosyal medya hesabında yaptığı paylaşımda, bir yıllık cezaevi sürecini anlatmıştır.
Gökce, mart ayını cezaevindeki bir yılı temsil ettiğini belirterek, koğuş yaşamına dair gözlemlerini ve hislerini dile getirmiştir.
Paylaşımında, mart ayını bitirdiklerini ve bir yılı doldurduklarını ifade ederek, aynı zamanda 54. pazar olduğunu ve bahar ayına girildiğini söylemiştir. Bahar ayının kapıdan bakılabilen bir ay olduğunu, gelmezse baharın hiç gelmediğine dikkati çekmiştir. Güneş, kuş cıvıltıları, yeşeren tepeler ve pırıl pırıl gökyüzü gibi doğal unsurların önemine değinmiştir.
Koğuşun avlusunun kuyuyu andırdığını ve güneşin her gün biraz daha derinlere ve uzun süreliğine yaklaştığını anlatmıştır. Mart ayının başında avluda güneşi göz hizasında yakaladığını, yaklaşık 15 dakika boyunca güneşin avlunun en köşesine kadar yaklaştığını kaydetmiştir. Günler ilerledikçe güneşin alanını genişlettiğini ve daha uzun süre avlunun dibine geldiğini belirtmiştir.
Güneşin avlunun en köşesine eriştiği yaklaşık bir saatlik süreyi en köşede durarak deneyimlediğini, güneşi görmesek de içeriye hissettirdiğini ve kemiğinin ısındığını anlatmıştır. Göz kamaştırıcı olmasına rağmen, içsel sıcaklığı hissetmenin sevindirici olduğunu söylemiştir. Güneşin yaklaşık yarım saat içinde duvarların üzerine tırmandığını ve tekrar geri çekildiğini belirtmiştir. Dışarıda serin bir havanın hakim olduğu ve güneşin sadece 10 metre yüksekliğindeki duvarların tepesinde kaldığını eklemiştir.
Güneşin her gün biraz daha yaklaşmasının bir tesadüf olmadığını, hayatın en dar yerde bile yol bulduğunu ve karanlıkta bile ışık sızıntısı olduğunu belirten Gökce, sabreden gözlerin içeriye ışık girdiğine vurgu yapmıştır.
Güneş ışığını daha fazla görebilmek için plastik tabureye yaslanıp güneşe yaklaşan Gökce, güneşi hissetmek ve içini ısıtmak için 10 dakika boyunca tabure üzerinde dönmüştür. Güneşin tekrar kaybolduğunu, gölgenin soğukluğuna kaldığını ifade etmiştir.
27 Mart Cuma günü ise, güneşin koğuşun tabanına ilk kez iyice değdiğini anlatmış ve yaklaşık 10-15 dakika güneşin altında gazeteler okumuş, çay içmiştir. Bu deneyimin ona çok iyi geldiğini dile getirmiştir.
Güneşin her gün biraz daha içeriye girmekte olduğunu ve bu varoluşun hayatın aydınlanması ve içimizin ısınması anlamına geldiğine inanmıştır. Bu umudu ve arzuyu gökyüzüne haykırmayı sürdüreceğini, özgürlüğe her gün biraz daha yaklaştığını hissettiğini söylemiştir.
Mart ayının sonunda bahar olmasını ve umutla, eğilmeden direnerek, zamanla hak edilen günlere ulaşmayı temenni etmiştir. Tüm bu günlerin sonunda, eğilmediklerini, kırıldıklarını ve yorulduklarını, ancak direnç gösterdiklerini belirtmiştir. Gökce, gölge edenlerin gölgesinin kurumasını dileyerek, anlatmaya devam etmiştir.
