Nurten Selma Çevikoğlu hakkında dini ve maneviyat temalı bilgiler içeren detaylı bir yazı. Aşk, peygamberlik ve sahtekârlık ile ilgili önemli noktalar ele alınıyor.
Yine selam duâsıyla başlamak isteriz.
‘Aşk olsun. Aşkınız cemâl olsun. Cemâliniz nûr olsun. Nûrunuz ayn olsun.’
Efendimiz kaldığımız beyitten devam edelim istiyoruz müsâdenizle;
“Erlerin işi nûrâniyettir, sıcaklıktır, aşağılıkların işiyse düzenbazlıktır, utanmazlıktır.”
Güzel huylu, çalışkan, doğru ve dürüst insanların işleri, düzgün ve güzeldir, icra ettikleri davranışları herkes tarafından beğenilecek sâlihliktedir, nurludur, makbuldür, samimidir. Kötü huylu insanların işleri de aynı kendilerine benzer, yaptıkları işler çirkin, sahtekarca, hileli, şeref ve haysiyeti ayaklar altına alıcı davranışlardır. Bu kişiler tembeldir, insanların sevip istemeyecekleri işleri yaparak şeytan kölesi olurlar ve sevilmezler.
“Hilekarlar dilencilik için yünden aslan yaparlar, Müseylemetü’l_Kezzab’a Ahmet lakâbı takarlar.”
Mevlâna Hz. zamanında, dilenciler değneğin ucuna yünden yapılmış aslanlar takarak dilenirlermiş. Üstad Mevlâna yalancı, sahtekar şeyhleri, aynı bu dilencilere benzetiyor. Sahtekarlık, eskiden beri aşağılık kişilerin vasfıdır. Geçmişte Rasûlullah aleyhisselâm’ın vefatından sonra, bazı sahtekârlar peygamberlik iddiasında bulunan Museylemetü’l Kezzab’a, peygamberimiz aleyhisselâm’ın mübârek ‘Ahmet’ ismini vermişlerdi. Bu yalancı peygamberi, peygamberimizin amcası Hz. Hamza (r.a)’yı şehit eden Vahşi katletmiştir. Vahşi; “Cehâletim zamanında Hz. Hamza gibi insanların en hayırlısını, İslamiyet zamanında Museyleme gibi insanların en şerlisini, en kötüsünü öldürdüm.” demiştir.
Buradan alınması gereken mesaj; “kuşlar avcının tuzağına düşebilir ama sen, kendin olmaya devam et ve yalancılara, sahtekarlara aldanma.” Olgun ve gerçek hak erlerinin taklitlerini yapan, yeri gelir sahtekâr gibi davranan kişiler her devirde varlık gösterebilir. Yanlış kişilere aldanmamalı.
“Museyleme’nin lakâbı ‘Kezzab’ olarak kalmış, ancak Fahr-i Âlem Efendimizin unvanı ‘Ulul-Elbâb’ olarak kalmıştır.”
Peygamberimiz Muhammed Mustafa, Kur’ân’da “Ulul-Elbâb” olarak anılırken, Museyleme’ye ise yalancılık nedeniyle “Kezzab” denilmiştir. Peygamberimiz doğuşundan vefâtına kadar iffet, ilim ve irfan sembolü olmuş ve öyle devam edecektir.
“Hakk şarabının mührü saf ve misk kokusudur. Dışarıdaki şarabın sonu ise fenâ ve azaptır.”
Kur’ân-ı Kerim’de; “Kendilerine hâlis bir içki sunulur, onun içiminin sonunda misk kokusu vardır.” (Mutaffifîn, 25-26) buyurulur. Bu ayet, Cenâb-ı Pîr’in de ifadesidir. Cennet nimetleri, sevgiyle tüketilebilecek içecekler ve Allah ile beraberlikte yaşanan mutlulukları anlatır. Yüzler ışıl ışıl parlarken, Allah’ı görenler vardır. Kötü yüzler ise buruşacaktır. (Kıyâme, 22-24; Mutaffifîn, 15)
Cennet şarabı, şeffaf borulardan akan miskten yapılmış olup, Allah’ın en sevgili kullarına ikram edilir. Tasavvuf alimleri, peygamberler ve evliyânın ilahî feyizlerini şaraba ve miskten yapılmış tapalara benzetirler. Taklitçi ve yalancı şeyhlerin iç dünyası dünya içkisine ve sıkıntılı azaba benzer, nefisleri ise pislik ve kötü koku salar. Allah’a en yakın olanlar en kaliteli şarabı içerler ve diğerleri kendi makamlarına uygun içkileri tüketirler.
Sizlere güzel bir Cuma diliyorum efendim. Bu mübârek günlerin hürmetine, Hakk’a olan aşkımız çokça ve bolca olsun inşallah.
