Sosyal medya platformlarının insanların yaşamındaki etkileri ve özellikle çocuklar ve aileler üzerindeki sonuçları ele alınarak, algı ve kimlik sorunlarına değinilmektedir.
Bilgisayar veya cep telefonlarımızdan zaman ve mekân fark etmeden erişilebilen sosyal medya platformlarına dikkat edilip edilmediği sorgulanıyor.
Özellikle çocukların davranışlarına ve aile içi ilişkilere bu platformların etkisinin gözlemlenip gözlemlenmediği önem kazanıyor.
Günümüzde sosyal medya, sadece iletişim aracı olmaktan çıkmış, aynı zamanda çocuklar ve gençlerin kimliklerinin değiştirildiği, yeniden üretildiği ve aile içi değerler ile toplumsal ahlakın aşındırıldığı güçlü bir sosyolojik alan hâline gelmiştir.
İnsanların düşünce ve algılarının yönlendirildiği ve benliklerinden uzaklaştırılarak yeni benlikler oluşturulmaya çalışıldığı gözlemlenmektedir. Bu durumda kimlik bunalımı sorunları ortaya çıkmaktadır.
Filtrelenmiş ve idealize edilmiş paylaşımlar, çocuklar ve gençlerin yanında aile içi dinamikleri de etkilemekte, beğeni yarışları ve trendlerin başlatılmasında etkili olmaktadır. Bu durum ailelerde kimlik kopuşlarına yol açmaktadır.
Bütün bunlar insanların daha iyi bir hayat için yaşamadığı, aksine daha çok beğeni ve tıklama amacıyla içeriklerin üretildiği bir ortamı yansıtmaktadır.
Algoritmalar, insanları düşündürmek yerine, beğeni almak, izlenme ve tüketimi artırmak için tasarlanmıştır. Bu durum, düşüncelerin gerçekçikten uzaklaştırılmasına ve önemsizleştirilmesine neden olmaktadır.
Son 15 gündür ABD ve siyonistlerin İran’a yönelik saldırıları ve işgal girişimleri mezhepler üzerinden çeşitli akımların ortaya çıkmasına sebep olmuştur. İnsanların gerçek kimlikleri ile dijital kimlikleri arasındaki uçurum giderek derinleşmektedir.
Şii ve Sünni ihtilafı, mezhep tartışmaları ve imamların eleştirileri gibi konuların sosyal medyada yoğunlaşması, Hz. Peygamber'e yönelik olası ithamlara zemin hazırlamaktadır. İran ve Ortadoğu’da devam eden savaşlar bu bölünmeyi daha da pekiştirmektedir.
İnsanlar, görünüşlerini beğenilir hale getirmek amacıyla gerçek kimliklerinden uzaklaşıp dijital kimlikleriyle daha fazla beğeni toplamaya çalışmaktadır. Bu da süfli bir düşünce ve davranış biçimine dönüşmektedir.
Savaş ve çatışmalar, devletlerin ve ülkelerin dillerini bilmemeleri nedeniyle iletişim ve anlayış engelleriyle karşılaşmakta, yeni savaş ve stratejiler ise medyada, sosyal medyada ve basında uzmanlaşmış kişiler tarafından yürütülmektedir. Bu yürütülen süreçler, emperyalist emeller ve savaş psikolojisini toplumlara benimsetmek amacı taşımaktadır.
Savaş, askeri yönlerinin yanı sıra insani ve biyolojik boyutlarıyla da fark yaratmaktadır. Bu savaşların beğeni ve tepki toplama amacıyla yapılan hareketler, dopamine salınımını tetikleyecek ve bağımlılık yapıcı alışkanlıklar oluşturarak toplumlara zarar vermektedir.
