Toplum Çalışmaları Enstitüsü’nün yayımladığı araştırma notunda, Ankara’nın kontrollü SDG/YPG varlığını desteklemesinin riskleri, jeopolitik hesaplamalar ve bölgesel güvenlik etkileri ele alındı.
Toplum Çalışmaları Enstitüsü, “SDG/YPG’nin Geçmişi, Bugünü ve Geleceği” başlıklı yeni bir araştırma notu yayımladı. Berçin Yiğitaslan ve Mustafa Gül imzasını taşıyan ve bugün yayımlanan araştırmada, Suriye Geçiş Hükümeti (SGH) ile SDG/YPG arasında son aylarda gerçekleşen çatışmalar, örgütün güncel durumu ve Türkiye'nin bölgedeki olası yeni stratejileri ele alındı.
Rapora göre, Suriye'de rejimin değişmesiyle, Arap aşiretlerinin taraf değiştirmesi ve yeni ordu güçlerinin ilerlemesi sonucu, SDG/YPG’nin 18 Ocak itibarıyla kontrol ettiği alanların yaklaşık %80'ini kaybettiği belirtildi. Örgütün, PKK'nın Suriye uzantısı olduğu ve ağır kayıplar verdiği, en büyük destekçisi ABD'nin çekilmesinin ardından Şam yönetimiyle masaya oturmaya zorlandığı hatırlatıldı.
Yapılan çatışmalara rağmen, 30 Ocak Mutabakatı’nın örgütün tasfiye edildiği anlamına gelmediği vurgulandı. Araştırmada, bu anlaşmanın örgütün tasfiye edilmediğini ve Suriye ordusuna bağlı bir tümen ve tugay şeklinde Haseke ve Kamışlı bölgelerinde konuşlandırıldığını ortaya koyduğu söylendi. Ayrıca, örgütün, 18 Ocak anlaşmasında öngörülen bireysel statüden farklı olarak, tüm personelinden oluşan üç tugayın Suriye ordusuna katılması ve Kobani’deki bir tugayın Halep’teki birliklere entegre edilmesi üzerinde uzlaşıldığı belirtildi.
Araştırma, örgütün halen on binlerle ifade edilen bir güce sahip olduğunu ve Türkiye açısından bir güvenlik tehdidi olmaya devam ettiğini belirtti.
Araştırmada, Suudi Arabistan ve Körfez ülkeleri etkisinde şekillenecek yeni bir Şam yönetiminin, Türkiye için daha büyük sorunlar çıkarma potansiyeline sahip olduğu ve Ankara'nın, Suriye'nin kuzeyinde yönetilebilir ve küçük bir SDG/YPG yapısı istemesi olasılığı değerlendirilmişti. Ayrıca, iç siyasette Kürt hareketiyle ortak bir zemin bulmak amacıyla bu yapının içeride kullanılabileceğine değinildi.
Bölgedeki İsrail-İran gerilimine geniş yer ayıran araştırma, İran'ın bölgesel savaş halinde, Türkiye'yi doğrudan hedef almak yerine PKK ve bağlı yapılarını dolaylı baskı aracısı olarak kullanabileceği uyarısında bulundu. Sınır bölgelerinde güvenlik açığı oluşması halinde, askeri güç kullanılmasının önerildiği ve İran’ın, Türkiye’yi Dolaylı baskı unsuru olarak kullanmak ihtimaline dikkat çekildi.
Son bölümde, rasyonel jeopolitik hesaplamaların, kamu yararıyla örtüşmeyen siyasi amaçlara dönüşülebileceğine vurgu yapıldı. Toplum Çalışmaları Enstitüsü, bu durumu, Türkiye'nin, bölgesel ve iç siyasi çıkarlar doğrultusunda kontrollü SDG/YPG varlığını desteklemesi halinde, bu çerçevenin, ülkenin genel menfaatleriyle çelişebileceği şeklinde özetledi. Ayrıca, küresel belirsizliklerin arttığı bu dönemde, toplumsal kutuplaşmanın stratejik zafiyet oluşturma ihtimaline dikkat çekildi.
