Haberde camide düzenlenen şölenden ve Konya'daki kültürel, sosyal ve siyasi gelişmelerden bahsedilmektedir. Ayrıca tarihsel ve güncel olaylara yer verilmektedir.
Çorba, dilimize Farsça’den geçmiştir ve sabah kahvaltılarında tüketilen sulu yemekler arasında yer alır. Etimolojik açıdan Sümerce “Sub” veya “sub-a” kelimelerinden türemiştir. Farsça “sub” da çorba anlamına gelir. Halk arasında zamanla “şurbe” veya “şorba” şeklinde telaffuz edilmiştir. Kazakça sorba, Kırgızca sorpe ve Uygurca şurpa olarak kullanılır. Moğollar ise çorbaya “şöl” der. Sözcüğün kökeniyle ilgili yapılan tahminlere göre, “şölen” ifadesinin, toplu etkinliklerde çorba dağıtımıyla ilişkili olabileceği düşünülür.
Osmanlı Devleti’nde “Çorbacı” unvanı, Acemi ve Yeniçeri ocaklarının bölük veya orta kumandanlarına ait askerî bir unvandır. Ayrıca, taşrada Hristiyan ileri gelenlerine de “çorbacı” denildiği bilinmektedir.
1982-83 yıllarında Selçuk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Erol Güngör, namazlarını Alâeddin Camii’nde kılardı. Sabah ve akşam namazlarını ise Abdülmümin (Mağribe) Mescidi’nde yerine getirirdi. 24 Nisan 1983’te Konya’ya geldiğinde evinin önünde kalp krizi geçirerek vefat eden Güngör Hoca ile ilgili olarak, Konya halkının onun camide görülmesini ilginç bulması ve cenazesinde toplu katılım göstermesi, “İlk defa bir rektör camide görünüyordu” ifadeleriyle anlatılır.
21. yüzyıl Konya’sında hızlı değişimler yaşanmaktadır. Kent, küresel kentsel dönüşüm projeleri ile betonlaşmakta ve eski sokaklar, mahalleler, isimler hafızadan silinmektedir. Teknoloji devleri ve politikalar şehri etkilemekte, camilere de siyasi ilgiler girmektedir. Geçmişteki geleneksel dini uygulamalar ve etkinlikler arasında, Hacıveyiszâde Câmii’nde toplanıp camiden çıkarken sıcak çorba ikramı yer almaktadır. Bu uygulama; yağmur, kar veya soğuk havalara rağmen sürdürülebilir ve Cuma namazından sonra STK’lar organizasyonlar yapardı. Siyasi gösteri ve girişimler ise, camilerin manevi yapısına zarar verebilecek davranışlar olarak görülmektedir. Özellikle, belirli partilerin camide düzenlediği çorba ve ziyafetler, yeri ve dini geleneklerle bağdaşmamaktadır. Hukukun siyasallaşması gibi, dinin de siyasete alet edilmesi kabul edilemez bir durum olarak değerlendirilir.
